Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

Κάποτε πλησίασε τον Χριστό ένας πλούσιος νέος.

 
Ομιλία στην Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ (25/11) υπό του Αρχιμ. π Καλλινίκου Νικολάου Ιεροκήρυκος της Μητροπόλεώς μας.

Ευαγγέλιο: Λουκ. ιη´ 18-27.
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄρχων τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς. Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. Τὰς ἐντολὰς οἶδας «μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου».῾Ο δὲ εἶπε· Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.᾿Ακούσας δὲ ταῦτα ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ. ῎Ετι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι.῾Ο δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο, ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.᾿Ιδὼν δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε. Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες. Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;῾Ο δὲ εἶπε. Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.
 
Βαθύς ο πόθος της θρησκευτικότητας και της λυτρώσεως. Παντοτινός, άλλοτε έντονος και άλλοτε χαλαρός, ο πόθος της αιωνιότητας, της γνώσεως του θείου θελήματος, της οδού, ή οποία όμως οδηγεί στον ουρανό. Αλλά εμείς οι άνθρωποι, πολλοί από μας, θέλουμε μερικές φορές να συμβιβάσουμε την κοσμική ζωή με τη θρησκευτικότητα, την απόλαυση των υλικών αγαθών με την απόκτηση των αγαθών του ουρανού. Και αυτά και εκείνα.
 
Κάπως τέτοια ήταν η ψυχική κατάσταση και η διάθεση του πλούσιου νέου. Ήταν αυτός πλούσιος και μάλιστα πολύ πλούσιος, όπως μας πληροφορεί ο ιερός ευαγγελιστής. Κατείχε και αξίωμα στην κοινωνία · ήταν «ἀρχῶν». Επιπλέον ήταν και νέος κατά την ηλικία. Είχε δηλαδή, όπως νομίζει ο κόσμος, όλα τα εφόδια για μια άνετη κοσμική ζωή. Αλλά δεν τον ικανοποιούσε κατά βάθος ο κόσμος και οι τέρψεις του κόσμου, η απόλαυση του πλούτου και της δόξας των αξιωμάτων. Όχι ότι τα αποστρεφόταν, αλλά ότι ήθελε να ζει και την κατά Θεόν ζωή. Επιθυμούσε να βρει κάποιον τρόπο, ώστε να συμβιβάσει τον πλούτο με την ευσέβεια · να έχει τα αγαθά του και συγχρόνως να είναι εντάξει και με το νόμο του Θεού. Μέχρι τότε κατέβαλε κάποιες προσπάθειες και κάτι φαίνεται, ότι είχε κατορθώσει. Αλλά δεν έμεινε ικανοποιημένος. Κάποιοι νυγμοί της συνειδήσεως του έλεγαν, ότι δεν είναι εντάξει απέναντι στον Θεό, ότι είναι αμφίβολο, αν θα κερδίσει την αιώνια ζωή.
 
Και πράγματι, όταν πληροφορήθηκε ότι ο Χριστός, περί του οποίου πολλά ασφαλώς είχε ακούσει, βρισκόταν εκεί, τον πλησίασε και με ευλάβεια τον ρώτησε τι έπρεπε να κάνει, για να αποκτήσει την αιώνια ζωή, τη χαρά και τη δόξα του ουρανού. Ο Κύριος του απάντησε ότι έπρεπε να τηρήσει τις εντολές του μωσαϊκού νόμου · το «μή μοιχεύσεις, μήν κλέψεις, μή ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τόν πατέρα σου καί τή μητέρα σου» και επιπλέον όπως γράφει ο ευαγγελιστής Ματθαίος τη βασίλισσα των αρετών, την αγάπη προς τον πλησίον. «καί ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σέ αὐτόν», πρόσθεσε ο Κύριος. Ο νέος αυτός για να φανεί ότι είχε τηρήσει το νόμο, για να πάρει ίσως και κάποια επιβεβαίωση από το Κύριο, ότι καλώς βαδίζει προς την αιώνια ζωή, απάντησε ότι όλα αυτά τα έχει τηρήσει από της εφηβικής και Νεανικής ηλικίας, «ἐκ νεότητος αὐτοῦ».
 
Στην απάντηση, που έδωσε, φαίνεται καθαρά ότι ούτε το νόμο του Θεού γνώρισε κατά βάθος, ούτε ακριβή γνώση του εαυτού του είχε. Είχε μορφώσει την πεπλανημένη αντίληψη, για να ικανοποιεί τον εαυτό του, ότι καλά πορεύεται και έμενε σε αυτήν. Αλλά και αν ακόμη είχε τηρήσει τις αρνητικές εντολές του νόμου και είχε αποφύγει τα χοντρά και αποκρουστικά αμαρτήματα, όπως είναι ο φόνος, η κλοπή, η μοιχεία, η ασέβεια προς τους γονείς, είχε όμως εκπληρώσει και την εντολή της αγάπης; Αγαπούσε πράγματι τον πλησίον του ως εαυτόν; Και τότε πως εξηγείται το γεγονός, ότι «ἦταν πλούσιος σφόδρα», ενώ χιλιάδες φτωχών και γυμνών και στερημένων υπήρχαν ολόγυρα του;
 
Ο Κύριος για να τον βγάλει από την πλάνη του, για να του φανερώσει την πραγματική αδυναμία, να το κάνει δε να εννοήσει, ότι η θρησκευτικότητα του ήταν ατελής και επιφανειακή, του είπε : « ένα ακόμα σου λείπει, πούλησε τα υπάρχοντα σου, τα διεμοίρασε στους φτωχούς, πάρε τον Σταυρό της αυταπαρνήσεως και έλα κοντά μου, όπως ένας από τους δώδεκα μαθητές μου ». Εκείνος στενοχωρήθηκε πολύ. Έγινε «περίλυπος». «ἐστύγνασε», μας λέγει ο ιερός ευαγγελιστής Μάρκος. Συννέφιασε το πρόσωπο του, έγινε σκυθρωπός «καί ἀπῆλθε λυπούμενος»!
 
Βαρύς και ασήκωτος του φάνηκε ο λόγος του Κυρίου. Δύσκολος και ακατόρθωτος ο δρόμος του ουρανού. Αυτός ποθούσε βέβαια την αιώνια ζωή, χωρίς όμως να στερηθεί τις τέρψεις του πλούτου και τη δόξα του αξιώματος. Ήθελε να κρατήσει το Μαμμωνά, αλλά χωρίς να χάσει και τα δικαιώματα επί του ουρανού, να είναι φίλος του κόσμου, αλλά και τέκνον του Θεού. Ήθελε να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα!
 
Αυτό δυστυχώς συμβαίνει και με πολλούς ανθρώπους. Φοβούνται αυτοί τον Θεό. Θέλουν την αιωνιότητα, αποφεύγουν τα βαριά αμαρτήματα, πηγαίνουν στην Εκκλησία, τηρούν κάποιες νηστείες, κοινωνούν κάποτε- κάποτε, ανάβουν το καντήλι στο εικονοστάσι του σπιτιού τους, καίουν λιβάνι. Μελετούν θρησκευτικά βιβλία και με ευλάβεια κάνουν το σταυρό τους. Κανείς δεν τα κατηγορεί αυτά. Αλλά αυτά είναι τα μόνα- άλλωστε όχι και τόσο δύσκολα- που πρέπει να τηρήσουν; Ερεύνησαν τη ζωή τους, μήπως υπάρχουν μερικές αδυναμίες μέσα τους, από τις οποίες δε θέλουν να λυτρωθούν; Μήπως υπάρχουν μερικοί αμαρτωλοί δεσμοί προς πρόσωπα και πράγματα, από τους οποίους δε θέλουν να απαλλαγούν; Ρώτησαν ειλικρινά τη συνείδηση τους να τους πληροφορήσει, αν αγαπούν με όλη τους την καρδιά τον Κύριο και τον πλησίον όπως τον εαυτό τους; Είναι πρόθυμοι να απαρνηθούν μερικά θελήματα τους, μερικές ανέσεις και ιδιορρυθμίες τους προς χάριν του Κυρίου και προς εξυπηρέτηση του πλησίον;
 
Δεν ζητεί από όλους ο Κύριος να εγκαταλείψουν τα πάντα, να πάρουν το Σταύρο και τον δρόμο του ιεραπόστολου. Ζητεί όμως μερικές θυσίες. Είμαστε πρόθυμοι για αυτές, ή μήπως αρκούμαστε σε μια τυπική θρησκευτικότητα; Το θέμα είναι πολύ σπουδαίο και πρέπει σοβαρά να μας απασχολήσει, εάν πράγματι ποθούμε την αιώνια ζωή. ΑΜΗΝ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιούλ    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
Αρχείο
ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Γένεσις, ἑρμηνεία τοῦ πρώτου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.