Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΑΞΙΝ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Του Μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου

«Κἀγὼ ἑώρακα καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.» (Ιω. α’ 34).

Αυτήν την σαφήν και κατηγορηματικήν μαρτυρίαν έδωκε περι του Σωτήρος  Χριστού ο Πρόδρομος Ιωάννης, ο μέγας αυτός άγγελος της ερήμου, ο κήρυξ της μετανοίας. Είχεν αποσταλεί υπό του Θεού δια να προετοιμάσει τον λαόν προς υποδοχήν του Μεσσίου. Και όταν του εδόθη από τον Θεόν, ως σημείον αναγνωρίσεως του Μεσσίου, το εξαιρετικόν προνόμιον να «ἴδῃ τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν» (Ιω. α’ 33), αρχίζει αμέσως να διαλαλεί προς τα πλήθη «ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ». (Ιω. α’ 34). Έχει μεγάλη σπουδαιότητα η μαρτυρία αυτή του Βαπτιστού Ιωάννου. Και συγχρόνως αποτελεί και δι’ αυτόν τον ίδιον τίτλον τιμής και πανηγυρικόν εγκώμιον.

Η αξία της μαρτυρίας αυτής καταφαίνεται:

  1. Από την ανιδιοτέλειαν του Ιωάννου. Είναι γνωστόν πόσην σημασίαν έχει η ανιδιοτέλεια δι’ ένα μάρτυρα που βεβαιώνει κάποιο γεγονός. Θέλετε να ίδετε την ανιδιοτέλειαν του Ιωάννου; Καθ’ όν χρόνον η φήμη του είχεν αποκορυφωθεί και ο λαός τον αποθέωνεν, έστειλαν οι Ιουδαίοι από τα Ιεροσόλυμα «ἱερεῖς καὶ Λευΐτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν· σὺ τίς εἶ;» (Ιω. α’ 19 ε.). Η ερώτησις αυτή ωφείλετο εις το ότι είχε γεννηθεί σε πολλούς η ιδέα, μήπως τυχόν ο Ιωάννης ήτο ο Μεσσίας. Και ο ειλικρινής και ακέραιος αυτός άνθρωπος απαντά απεριφράστως, όχι μόνον ότι «οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός», αλλά και ότι, παρ’ όλην του την δράσιν και την φήμην που τον περιβάλλει, αυτός, συγκρινόμενος προς τον Μεσσίαν, δεν είναι άξιος «λύση αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος». Όσοι δεν είναι ανιδιοτελείς, αλλά αποβλέπουν εις ατομικά των συμφέροντα και οφέλη, εξυψώνουν πάντοτε τον εαυτόν τους, όσο μπορούν περισσότερον, και δεν αποποιούνται τόσο εύκολα ένα μεγάλο κολακευτικό τίτλο που τους αποδίδεται. Αντιθέτως ο Ιωάννης παραμερίζει τελείως τον εαυτόν του, δια να προβάλει με όλην την αίγλην το πρόσωπον του Σωτήρος Χριστού. «ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι» (Ιω. γ’ 30) τονίζει. Εγώ, τρόπον τινά λέγει, δεν είμαι παρά ένας ταπεινός λύχνος εμπρός εις τον Ήλιον της δικαιοσύνης. Δεν έχει πλέον καμμίαν αξίαν ο λύχνος, όταν το φως του ηλίου καταυγάζει τον κόσμον. Αντιλαμβανόμεθα, επομένως, αγαπητοί, ότι υπό αυτάς τας προϋποθέσεις, η μαρτυρία του Ιωάννου περί του Χριστού, «ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ» έχει όλην την βαρύτητα της μαρτυρίας κατά πάντα αξιόπιστου μάρτυρος. Αλλά η σημασία της αναδεικνύεται ακόμη περισσότερον.
  2. 2. Από τον βίον του Ιωάννου. Ήτο μαγάλον ηθικό ανάστημα ο Βαπτιστής. Από την κοιλίαν της μητρός του ήτο ήδη εκλεκτός του Θεού. «ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.» (Λουκ. α’ 15), εβεβαίωσε περί αυτού ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Νεώτατος κατόπιν μεταβαίνει εις την έρημον, και εκεί λαμβάνει την κλήσιν του Θεού την μαγάλην (Λουκ. γ’ 3), να γίνει πρόδρομος του Μεσσία, δηλαδή να προετοιμάσει τους ανθρώπους να δεχθούν τον Σωτήρα Χριστόν. Ως απεσταλμένος δε πλέον του Θεού «ἦλθεν εἰς πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Λουκ.γ’ 4). Η ατομική του ζωή είναι πολύ ασκητική. Περιορίζει εις το ελάχιστον και αυτά τα πλέον απαραίτητα εις τον άνθρωπον, την τροφήν και το ένδυμα. Η τροφή του είναι ακρίδες (βλαστάρια χόρτων ίσως) και μέλι άγριον. Και το ένδυμά του από ένα σκληρόν ύφασμα κατασκευασμένον από τρίχας καμήλου, με μίαν ζώνην δερμάτινην εις την μέσην. Έτσι απέριττος ήτο εις όλας του τας εκδηλώσεις. Και ταπεινός εις το έπακρον, χωρίς καθόλου να επηρεάζεται από την μεγάλην φήμην και το κύρος, που απέκτησε απέναντι του λαού, εις βαθμόν μάλιστα που το υπολόγιζαν σοβαρά και οι Φαρισαίοι και οι Αρχιερείς και οι Πρεσβύτεροι του λαού «φοβούμενοι τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν ᾿Ιωάννην ὡς προφήτην» (Ματθ. κα’ 29). Εν γένει δε η αγιότης του ήτο μεμαρτυρημένη και πανθομολογουμένη, αφού ακόμη και αυτός ο Ηρώδης τον εθεώρει «ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν, καὶ ἀκούσας αὐτοῦ πολλὰ ἐποίει καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε» (Μαρκ. ς’ 20). Δια τούτο είπομεν, ότι η μαρτυρία του Ιωάννου περί του Σωτήρος Χριστού είναι μαρτυρία αξιοσεβάστου ανθρώπου ανεγνωρισμένης αγιότητος, μαρτυρία, απομένως, σημαίνουσα και αξία πολλής προσοχής. Επί πλέον όμως είναι μαρτυρία που επεσφραγίσθη.
  3. 3. Από την δια του αίματος του Ιωάννου επικύρωσιν. Ολίγον χρόνον μετά την Βάπτισιν του Κυρίου ο Ιωάννης συλλαμβάνεται και ρίπτεται εις την φυλακήν από τον Ηρώδην, τον οποίον παρεκίνησεν εις τούτο η παράνομος σύζυγός του (σύζυγος του αδελφού του) Ηρωδιάς, διότι ο Ιωάννης ήλεγχε και εκαυτηρίαζε την παράνομον αυτήν συμβίωσιν, και ετόνιζε προς τον Ηρώδη «οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μαρκ. ς’ 18). Επηκολούθησε δε αργότερον η αποτομή της κεφαλής και η αιματηρά θανάτωσις του Ιωάννου, υπό τας γνωστάς εκείνας συνθήκας του συμποσίου του Ηρώδου και του χορού της θυγατρός της Ηρωδιάδος και του ανοσίου όρκου του Ηρώδου προς αυτήν, ότι θα επεβράβευε τον χορόν της με οποιοδήποτε έπαθλον υπήρξεν η κεφαλή του Ιωάννου. Με το αίμα του ο Τίμιος Πρόδρομος επισφραγίζει τους αγώνας του ως μάρτυρος της αληθείας και της ηθικής. Ποίος δε θα ομολογήσει, ότι η μέχρις αίματος και θυσίας εμμονή του Ιωάννου εις την κλήσιν του, να διακηρύσσει πάντοτε την αλήθειαν προς όλας τας κατευθύνσεις, αυτόν μεν αναδεικνύει ήρωα και μάρτυρα της αληθείας, αυθεντικάς δε τας διακηρύξεις του περί ηθικής, περί ματανοίας, και περί του Σωτήρος Χριστού, ότι «ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ»; Την μαρτυρίαν και διακήρυξιν αυτήν έχομεν ήδη δεχθεί και ημείς, εφ’ όσον είμεθα χριστιανοί. Αλλά κατανοούμεν άραγε ότι ο κόσμος σήμερα αναμένει από τους φέροντες το όνομα του χριστιανού ακεραιότητα και ανιδιοτέλεια, όπως εκείνη του Βαπτιστού Ιωάννου, και ζωήν ανάλογον και σύμφωνον προς την χριστιανικήν μας πίστιν, και την διάθεσιν και απόφασιν να διατηρήσωμεν την χριστιανικήν μας γραμμήν, οτιδήποτε και αν πρόκειται να μας στοιχήσεις; Αυτήν την μαρτυρίαν καλούμεθα να δώσωμεν εις τον κόσμον. Να αποδείξωμεν δια του βίου και του χριστιανικού μας παραδείγματος, ότι η χριστιανική μας πίστις είναι αλήθεια και ζωή ανωτέρα και ευγενεστέρα. Όταν ο κόσμος δυσπιστεί προς την χριστιανικήν πίστιν, και όταν πολλοί λέγονται χριστιανοί (άτομα και λαοί) συντελούν δια των έργων των να δυσφημείται και να συκοφαντείται η χριστιανική πίστις, εις τους αληθείς χριστιανούς μένει η κλήσις και το καθήκον να δώσουν δια του βίου των έμπρακτον μαρτυρίαν εις τον κόσμον περί του Σωτήρος Χριστού, «ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ».

Πηγή: Εόρτια Μηνύματα – Κηρύγματα επι ταις εορταίς, Αρχιμανδρίτου Νικοδήμου Βαλληνδρά, Αθήνα 1964

Επιμέλεια Χρήστος Κονταξής Ιεροσπουδαστής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
Αρχείο
ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Ἱστορίες ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ.
Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.