Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ

Του Μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου

 «Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν» (Β΄ Τιμόθ.  Α΄ 8).

Νεαρός, νεαρώτατος ο σήμερον εορταζόμενος σεπτός Ιερομάρτυς Ελευθέριος διήλθε αλληλοδιαδόχως τους τρείς βαθμούς της ιεροσύνης και έφθασε μέχρι του μαρτυρίου. Όταν οι νεαροί συνομήλικοί του εξακολουθούν ακόμα να παίζουν, ο Ελευθέριος εγίνετο διάκονος της Εκκλησίας του Χριστού. Και όταν οι άλλοι έφηβοι ήρχιζον τας νεανικάς των παρεκτροπάς, αυτός εγίνετο ιερεύς, άξιος του βαθμού του «πρεσβυτέρου», παρά το νεαρόν της ηλικίας του. Όταν δε μόλις εισήρχετο εις την ανδρικήν ηλικίαν, έγινεν επίσκοπος εις κάποιαν επαρχίαν του Ιλλυρικού. Και ειργάσθη εκεί με ζήλον και αυταπάρνησιν, κηρύττων τον Χριστόν και το θείον Αυτού Ευαγγέλιον, παρ΄όλας τας αντιδράσεις και τας απειλάς των πολεμίων του χριστιανικού κηρύγματος. Δεν ελησμόνησε την παραγγελίαν του Αποστόλου Παύλου, «μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν….. ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ». Και πράγματι δεν απέφυγε τους ονειδισμούς και τους διωγμούς των αντιχρίστων, μέχρις ότου οδηγήθει εις το μαρτύριον και, δια μέσου πολλών και φρικτών βασάνων, εθυσιάσθει υπέρ Χριστού. Τι όμως διδάσκει ημάς το μαρτύριό του;

  1. 1. Διδάσκει πρώτον την θαυμαστήν ωριμότητα, την οποίαν δημιουργεί εις τους νέους το χριστιανικό φρόνημα. Δεν είμεθα συνηθισμένοι να βλέπομεν νέους και νέας με σοβαρότητα και σύνεσιν, και δη με την πνευματικήν επίδοσιν του Αγίου Ελευθερίου. Ως επί το πλείστον η νεότης είναι ασταθής και επιπόλαια. Με πολλήν ελαφρότητα αντιμετωπίζει την ζωήν. Και θέτει ως σκοπόν της τας απολαύσεις και μόνον. Υπάρχουν βεβαίως και εξαιρέσεις. Υπάρχουν και «μυαλωμένα παιδιά» αμφοτέρων των φύλων, που έχουν ανώτερα ενδιαφέροντα και προσπαθούν να προσπαθούν να γίνονται εργάται του καλού και δημιουργεί μιάς καλύτερης ζωής δια των εαυτών των, την οικογένειάν των και την κοινωνίαν. Εύκολα όμως διαπιστώνει κανείς, ότι οι εξαιρέσεις αυταί είναι ακριβώς οι νέοι που έχουν υγιείς αρχάς εις την ζωήν των. Είτε διότι ανετράφησαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου», είτε διότι τους εδόθη η ευκαιρία να γνωρίσουν τα διδάγματα του Σωτήρος Χριστού, παρουσιάζουν μίαν έκδηλον διαφοράν από τους άλλους συνομηλίκων των. Και τι λέγω; Μόνον από τους συνομηλίκους των; Συμβαίνει, όχι σπανίως, και ενήλικοι άνθρωποι να φέρονται και να ενεργούν κατά τρόπον ασύνετον, ενώ νεαραί υπάρξεις βλέπουν με διαυγεστέραν κρίσιν τα πράγματα. Δια τούτο ο Απόστολος Παύλος καλοτυχίζει τον μαθητήν του Τιμόθεον, «ότι από βρέφους τα ιερά γράμματα οίδεν τα δυνάμενα σοφίσαι εις σωτηρίαν» (Β΄Τιμ. γ΄ 15). Είναι πράγματι σπουδαιότατον να αποκτήσει ο άνθρωπος από της νεότητός του χριστιανικάς αρχάς και πεποιθήσεις. Ομολογουμένως «σοφίζουσι» τον άνθρωπον αι αλήθειαι της χριστιανικής πίστεως. Και αντιμετωπίζει όλα τα γεγονότα του βίου του με πρίσμα της χριστιανικής εν γένει θεωρήσεως (κοσμοθεωρίας) και αποδεικνύεται τοιουτοτρόπως ώριμος εις κρίσιν και φρόνημα και «σύνεσιν εν πάσι».
  2. Ο άγιος Ελευθέριος, «μη απαισχυνθείς το μαρτύριον του Κυρίου ημών», απέδειξε ότι είχεν την χριστιανικήν εκείνην κατανόησιν, χάρις εις την οποίαν «την αγαθήν μερίδα εξελέξατο» (Λουκ. ι΄ 42). Ένας νέος που προτιμά να ακολουθεί το χριστιανικόν δρομολόγιον εις την ζωήν του, και δεν «επαισχύνεται», και δεν υπολογίζει τας δυσμενείς κρίσεις των ομηλίκων του και εν γένει των αντιθέτου νοοτροπίας ανθρώπων, αποδεικνύει τον εξαίρετον ζήλον του δια την χριστιανικήν θεμελίωσιν της ζωής του. Και ένας έφηβος που δεν διστάζει να προβάλει «το μαρτύριον του Κυρίου ημών», να παρέχει δηλαδή ζώσαν χριστιανικήν μαρτυρίαν, δι΄έργων και λόγων, είναι ασφαλώς αξιοθαύμαστος δια την προσήλωσίν του εις τα χριστιανικά ιδανικά. Ακριβώς δε ο άγιος Ελευθέριος, με τας χριστιανικάς βάσεις που έθεσεν εις αυτόν η ευσεβής και αγία μητέρα του Ανθία και, κατόπιν, με την πνευματικήν καθοδήγησιν του Επισκόπου Ρώμης Αντικήτου, έδωκεν τον εαυτόν του ολοψύχως εις τον Χριστόν και αφιερώθει εξ ολοκλήρου εις την Εκκλησίαν ως λειτουργός αυτής και εργάτης του Ευαγγελίου. Δεν τον είλκυον άλλα νεανικά και κοσμικά ενδιαφέροντα. Είχεν εκλέξει ως αποστολήν του «το μαρτύριον του Κυρίου ημών» και δεν αντήλλασε με τίποτε αυτήν την τιμήν και το προνόμιον να εργάζεται δια την στερέωσιν και επέκτασιν της Εκκλησίας και της βασιλείας του Θεού επί της γης.

Διδακτικώτατος, και από της απόψεως αυτής, δι΄ημάς. Διότι, ως χριστιανοί, δεν πρέπει τίποτε άλλο να προτιμούμε από την τιμήν να είμεθα πολίται και εργάται της βασιλείας του Θεού. Ό, τι μας εξωθεί να απομακρυνθούμε από την χριστιανικήν ζωήν, πρέπει να τα αποφεύγουμε, διότι μας εκβάλλει έξω της βασιλείας του Θεού. Και όσα εμπόδια μας παρεμβάλλονται, προκειμένου να εκτελέσωμεν κάποιο χριστιανικόν καθήκον εις δόξαν Θεού, πρέπει να τα υπερνικώμεν, δια να προάγεται η χριστιανική ζύμωσις του περιβάλλοντος ημών και όλης της κοινωνίας.

  1. 3. Μη λησμονώμεν ότι ο Άγιος Ελευθέριος έφθασεν μέχρις αίματος και μαρτυρίου. Και επεσφράγισε την νεανικήν του υπέρ Χριστού δραστηριότητα με την θυσίαν της ζωής του. Το μαρτυρικόν του τέλος ήλθε να επιστέψει μίαν ζωήν, η οποία ηναλώθει εις «το μαρτύριον του Κυρίου ημών». Ζων δηλαδή έδιδε πάντοτε την καλήν και έμπρακτον μαρτυρίαν περί του Σωτήρος Χριστού και της εξαγιαστικής Του δυνάμεως, (τ.ε. εν τω προσώπω του έβλεπον οι πάντες πόσον εξαγιάζει και εξιδανικεύει τον άνθρωπον ο Χριστός). Και με τον θάνατό του έλαβε τον στέφανον διπλού μαρτυρίου. Διότι η υπέρ Χριστού μαρτυρία του υπήρξε διπλή. Δια ζωής και δια θανάτου δεν «επησχύνθη το μαρτύριον του Κυρίου ημών».

Δια κάθε χριστιανόν αποτελεί εξαιρετικήν ευτυχίαν να έχει χριστιανά τα τέλη της ζωής του. αλλά τα χριστιανικά τέλη σπανίως  έρχονται εις επισφράγισιν αμαρτωλού βίου. Αι σχετικαί εξαιρέσεις, τας οποίας οικονομεί η αγαθότης του Θεού, απιστρέφουσα εις μετάνοιαν ανθρώπους γηράσαντας εν αμαρτίαις, οφείλονται είτε εις έλληψιν άλλων προηγουμένων ευκαιριών ματανοίας, είτε εις κάποιαν βαθυτέραν καλήν διάθεσιν του ανθρώπου που δεν κατόρθωσεν εγκαίρως να ωριμάσει και να εκδηλωθεί εμπράκτως. Επί τέλους, αι εξαιρέσεις, ανήκουν εις τας εκτάκτους ενεργείας και επεμβάσεις του Θεού. Ο κανών είναι άλλος. Ενάρετος ζωή να επισφραγίζεται από χριστιανικά τέλη, και άθλιος βίος να καταντά εις απώλειαν του αμαρτωλού. Είναι φυσικόν, άλλωστε, η εξοικείωσις εις το κακόν να επιφέρει τελικώς σκλήρυνσιν και πώρωσιν εις τον άνθρωπον. Ενώ, η εξάσκησις εις το αγαθόν και την αρετήν πλησιάζει τον άνθρωπον εις ειν Θεόν.

«Εγγίσατε τω Θεώ και εγγιεί υμίν», λέγει ο θείος Ιάκωβος. Και αντιθέτως, «αντίστητε τω διαβόλω και φεύξαται αφ΄ υμών» (δ΄ 7-8). Δηλαδή απαιτείται προσπάθεια και αγών. Προσπάθεια να τείνωμεν και να «φερώμεθα επι την τελειότητα» (Εβρ. ς΄ 1). Και αγών, δια να ανθιστάμεθα εις τους διαφόρους πειρασμούς και τας πιέσεις του πονηρού. Μόνον τοιουτοτρόπως βαδιζόμεθα σταθερώς προς το αίσιον χριστιανικόν τέλος, προς την βασιλείαν των ουρανών, εις την οποίαν έφθασεν ο ιερομάρτυς άγιος Ελευθέριος, ακούων πάντοτε, εις όλην του την ζωήν και κατά τον θάνατόν του, την παταγγελίαν του Απ. Παύλου, «μη επαισχυνθής το μαρτύριον του Κυρίου ημών».

Πηγή: Εόρτια Μηνύματα – Κηρύγματα επι ταις εορταίς, Αρχιμανδρίτου Νικοδήμου Βαλληνδρά, Αθήνα 1964  

Επιμέλεια: Χρήστος Κονταξής Ιεροσπουδαστής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
Αρχείο
ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Ἱστορίες ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ.
Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.