Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

gfsur56354275sui5976rouyΤου Μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου

«Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας» (Λουκ. ια’ 27)

Με προφητικήν έμπνευσιν η Παναγία Παρθένος, ολίγον μετά τον Ευαγγελισμόν της, κατά την γνωστήν εκείνην επίσκεψίν της προς την Ελισάβετ, προλέγει ότι θα την μακαρίζουν αι γενεαί των ανθρωπων, «Ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι αἱ γενεαί» Και ιδού, δεν παρέρχονται ειμή ολίγα έτη, και όταν ο Υιός και Λόγος του Θεού, τον οποίον Εκείνη εγένησεν ως άνθρωπον, τον Οποίον Εκείνη εγαλούχησεν ως βρέφος και εβάστασεν ως παιδίον, ήρχισε το δημόσιον έργον Του και απεκάλυπτεν εις τους ανθρώπους τας ουρανίους αληθείας, ιδού ότι μια γυναίκα εκ του λαού, με θαυμασμόν πολύν, μακαρίζει την μητέρα Του, «ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Συνέχεια δε του μακαρισμού εκείνου είναι οι ύμνοι και τα εγκώμια των χριστιανών όλων των αιώνων, και οι ύμνοι και τα εγκώμια ημών, οι οποίοι σήμερον συνήλθομεν, δια να εορτάσωμεν την εορτήν της Γεννήσεως της Θεομήτορος.

  1. Αλλ’ ο μακαρισμός της απλής γυναικός, «Μακαρίακοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας», απευθύνεται δε προς την Παναγίαν μητέρα του Κυρίου, αφορμήν όμως έχει την προσωπικότητα αυτού του Χριστού. Μακαρίζεται η μητέρα, διότι εγέννησε τοιούτον Υιόν. Η δόξα του Χριστού αντανακλά και εις την μητέραν Του. Τι ευτυχία! Να καμαρώνει η κοινωνία τα παιδιά και να μακαρίζει τους γονείς ,που τα εγέννησαν. Κάθε οικογένεια και κάθε οικογενειάρχης και οικοδέσποινα, που αγωνίζεται και ανατρέφει παιδιά και κοπιάζει δια την μόρφωσιν και ανάδειξίν των, δεν περιμένει τίποτε άλλο, ειμή να καμαρώσει τα παιδιά αυτά. Και θα ήσαν ευτυχείς αι μητέραι – οι γονείς εν γένει – εάν ο αντίλαλος της κοινής γνώμης έφθανε μέχρις αυτών, επαναλαμβάνων και δια τα παιδιά τους το «μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Πράγματι. Όταν μέσα εις την κοινωνίαν διαπρέπουν τα παιδιά, και εξελίσσωνται και προκόπτουν και καταλαμβάνουν τας κοινωνικάς επάλξεις, όταν παρουσιάζονται με αρετάς και εντιμότητα και με ευγένειαν χαρακτήρος, προ πάντων δε όταν παρουσιάζονται με έκδηλα τα δείγματα ότι ανετράφησαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου», έρχεται η αναγνώρισις από την κοινωνίαν, και πολλοί, εις ώρας ειλικρινείας, εις ώρας που ο φθόνος παραμερίζεται, το αναγνωρίζουν – και η αναγνώρισις είναι πηγαία – όταν λέγουν, καλότυχη η οικογένεια, εκ της οποίας εβλάστησαν τέτοιοι βλαστοί. Δυστυχώς συμβαίνει και το αντίθετον. Όταν μέσα εις την κοινωνίαν παρουσιάζονται παραστρατημένα άτομα, εξαχρείωσιν χαρακτήρος, όταν παρουσιάζονται εργάται του κακού, «οἱ τά φαῦλα πράσσοντες.», τότε, ποιος δεν το ξεύρει, ότι όχι μόνον τα παιδιά κατηγορούνται, αλλά βλασφημούνται και οι γονείς των; Είναι, ομολογουμένως, μεγάλη η επίδρασις των γονέων εις την διάπλασιν των παιδιών. Είναι έργον μεγάλον, ένα έργον υψίστης κοινωνικής σπουδαιότητος ανήκει εις την οικογένειαν. Και η όλη κοινωνία, εάν πρόκειται να ορθοποδήσει, θα το οφείλει εις την οικογένειαν. Και εκείνοι που ευρίσκονται εις τα υψηλά αξιώματα και κατέχουν την εξουσίαν και βουλεύονται εις τας βουλάς, δεν δύνανται ποτέ να συγκριθούν ως προς την επίδρασιν που θα έχει η μητέρα και ο πατέρας εις τα παιδιά της οικογενείας. Οι γονείς είναι οι μεγαλύτεροι άρχοντες, οι επηρεάζοντες αποτελεσματικώς τας καρδίας των τέκνων και, κατά συνέπειαν, επηρεάζοντες ακολούθως την όλην κοινωνίαν. Και είναι και της εκκλησίας και του άμβωνος καθήκον να διακηρύξει, ότι η οικογένεια είναι ένα θεμελιώδες σημασίας σχολείον, το οποίον διαπαιδαγωγεί και διαπλάττει τους ανθρώπους, και να αποδώσει εις την οικογένειαν την τιμήν και την δόξαν που της ανήκει, και να επικαλεσθεί την χάριν του Θεού επί τους γονείς, οι οποίοι ανατρέφουν τα παιδιά των με την συναίσθησιν ότι είναι ύψιστοι κοινωνικοί λειτουργοί. Όσοι λοιπόν εκλήθητε και αναλάβετε οικογενειακά βάρη, αλλά και όσοι νέοι προσανατολίζεσθε προς τον γάμον και την οικογένειαν, με πολλήν εγκαύχησιν και ενθουσιασμόν και εσωτερικήν χαράν να στρέφεσθε προς το έργον της οικογενείας, διότι είναι έργον το οποίον ο Θεός ενεπιστεύθει εις την οικογένειαν, έργον διαπλάσεως χαρακτήρων και συνειδήσεων. Οι γονείς είναι «συνεργοί (τοῦΘεοῦ» ως δημιουργικοί παράγοντες. Εις την δημιουργίαν ο Θεός προσέλαβε συνεργάτας τους ανθρώπους. Ηδύνατο να δημιουργεί απ’ ευθείας Εκείνος τας ανθρωπίνας υπάρξεις, αλλά προσέλαβε συνεργάτας τους ανθρώπους, διότι εις την οικογένειαν δεν ανέθεσε την γέννησιν των τέκνων μόνον, αλλά και την διάπλασιν, την ηθικήν των μόρφωσιν, την χριστιανικήν αγωγήν. Και όταν αυτό το έργον επιτελείται με χριστιανικάς βάσεις και πλαισιώνεται με τας προσευχάς και το παράδειγμα των γονέων, τότε και αποδίδει και αναγνωρίζεται, και οι γονείς θα επαινώνται και θα μακαρίζονται, και ο Θεός θα επευλογεί τους αξίους γονείς των καλών τέκνων.
  2. Μία θλιβερά πραγματικότης έρχεται ως αντίθεσις εις τας ωραίας αυτάς αισιοδόξους σκέψεις. Ποία πραγματικότης; Ότι πολλές φορές – όπως λέγει και η λαϊκή παροιμία – «από ρόδο βγαίνει αγκάθι». Και ενώ οι γονείς εθεμελίωσαν την οικογένειαν εις την ευσέβειαν, ενώ έσπειραν τα πρώτα σπέρματα της πίστεως και ευσεβείας και επερίμεναν βλάστησιν, ενώ κατά τα πρώτα έτη της παιδικής ηλικίας τα παιδιά ηκολούθουν το παράδειγμα των γονέων, κατόπιν, όταν παρεδόθησαν εις την κοινωνίαν, το ρεύμα της κοινωνίας τα διέφθειρε, τα παρέσυρε. Και έρχονται θλιμμένοι οι γονείς να κάνουν την διαπίστωσιν: όσο ήσαν μικρά μας ήκουον, τώρα παρεσύρθησαν από το κακόν και δεν πείθονται, τώρα είναι μακράν από τον δρόμον του Θεού. Πικρόν ομολογουμένως παράπονον και πικρόν ποτήριον δια την οικογένειαν. Εξ ίσου πικρόν προς εκείνο, το οποίον δημιουργεί η στέρησις του τέκνου και η μετάστασίς του εκ του παρόντος κόσμου. Όσα δάκρυα χύνουν οι γονείς που στερούνται τα παιδιά των, άλλα τόσα χύνουν και εκείνοι που βλέπουν τα παιδιά των εις τον δρόμον της διαφθοράς και της εξαχρειώσεως. Αλλ’ εν τούτοις ας μας ενθαρρύνει η εξής σκέψις: εάν έσπειρες τον καλόν σπόρον, δεν θα μείνει άκαρπος. Εάν ήναψες την σπίθα της ευσεβείας εις την ψυχήν του παιδιού σου, τότε, και αν επικαθήσει στάχτη πολλή επάνω στη σπίθα, μέσα από την στάχτη η σπίθα θα διατηρείται. Και όταν κάποια πνοή ανέμου διώξει την στάχτη, πάλιν η σπίθα θα γίνει φλόγα, και θα επιστρέψει το παιδίον εις τον δρόμον, που του εχάραξαν οι γονείς του. Πλείστα είναι τα παραδείγματα ανθρώπων που, με έναν ευχάριστον γεγονός, ή αντιθέτως, με ένα ράπισμα, συνήλθον και με νοσταλγίαν πολλήν ανεπόλησαν ωραίας ημέρας παιδικάς, που με την ευσέβειαν των γονέων έζησαν, και η ανάμνησις αυτή ωδήγησεν εις τον δρόμον της χάριτος, και με συγκίνησιν εις την καρδίαν επέστρεψαν εις τον δρόμον της ευσεβείαν. Ίσως οι γονείς να είχον απέλθει εκ της ζωής ταύτης, αλλά ο Θεός τους έδωκεν ασφαλώς την χαράν να ιδούν εκ του ουρανού την σωτηρίαν των παιδιων των. Είναι πραγματικότης, ότι ποτέ δεν πηγαίνει χαμένο το έργον της οικογενείας. Η οικογένεια πάντως θα δώσει το υγιές αίμα, δια να αναζωογονηθεί η κοινωνία. Και η κοινωνία, και η κακή ακόμα κοινωνία, δεν είναι ικανή να ματαιώσει το έργον της οικογενείας. Ίσως να αναστείλει την καρποφορίαν, αλλά η ευλογία του Θεού θα αξιοποιήσει το έργον της οικογενείας.

Ας είναι λοιπόν αισιόδοξος πάσα χριστιανική οικογένεια, και ας είναι ενθουσιώδης εις την επιτέλεσιν του έργου της χριστιανικής αγωγής, και ας έχει την βεβαιότητα, ότι και η κοινωνία θα επαναλαμβάνει, δια κάθε καλό παιδί, το «μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας», και οι ίδιοι οι γονείς θα ευρεθούν μίαν ημέραν εις την ευχάριστον θέσιν να είπουν προς τον Κύριο «ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός», δια να ακούσουν παρ’ Αυτού «εἴσελθε (μετ’ αῦτῶν) εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου».

Πηγή: Εόρτια Μηνύματα – Κηρύγματα επι ταις εορταίς, Αρχιμανδρίτου Νικοδήμου Βαλληνδρά, Αθήνα 1964

Επιμέλεια Χρήστος Κονταξής Ιεροσπουδαστής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
Αρχείο
ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Ἱστορίες ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ.
Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.