Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

ΕΠΙ ΤΗ ΑΠΟΔΟΣΕΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ. + Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου

9515996282_u6585e6diyiye8Ύμνους εξαισίους ψάλλει σήμερον η αγία ημών Εκκλησία προς το πάνσεπτον Πρόσωπον της Υπερευλογημένης Μητρός του Κυρίου. Προεξάρχουν εις τας υμνωδίας αυτάς δυο διακεκριμένοι υμνωδοί, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και ο Άγιος Κοσμάς ο Μελωδός. Και οι δύο συναγωνίζονται εις υψηλούς τόνους και εις λυρικάς εξάρσεις, δια να υμνήσουν την «αειμακάριστον και παναμώμητον και Μητέρα του Θεού ημών».

  1. Και είναι χαρακτηριστικόν ότι, ενώ εορτάζομεν την Κοίμησιν της Παναγίας, και ενώ, εκ πρώτης όψεως, θα εθεωρείτο εύλογον η Κοίμησις να χαρακτηρίζεται ως πένθιμον γεγονός, και – επομένως – εις πένθιμον τόνον να ψάλλουν οι υμνωδοί της Εκκλησίας, εν τούτοις ο τόνος της υμνωδίας είναι εορταστικός και η εορτή προσλαμβάνει τον χαρακτήρα μεγάλης πανηγύρεως. Διότι πεποίθησις της Εκκλησίας είναι ότι η Παναγία, και όταν εκοιμήθη, δεν εγκατέλειψε τον κόσμον. («…. εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής»). Η Κοίμησις της Παναγίας δεν είναι κοίμησις ενός θνητού ανθρώπου, διότι Εκείνη είναι η γεννήσασα τον Αρχηγόν της ζωής, και επομένως ήτο πολύ φυσικόν ότι Αυτήν «τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν , ως γαρ ζωής Μητέρα προς την ζωήν μετέστησεν , ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον». Δηλαδή ήτο επόμενον ότι δεν θα μπορούσε να μείνει εις τον τάφον και να Την φθείρει ο θάνατος, διότι την μετέστησεν εις την αιώνιον ζωήν και την μετέφερεν εις τον ουρανόν ο ενανθρωπήσας Υιός Της, Ευλόγως επεκράτησε λοιπόν ο τόνος του πανηγυρισμού, με τον οποίον εορτάζει η Εκκλησία την προς ουρανόν μετάστασιν της Παναγίας.

Και όταν ο πανηγυρικός τόνος της υμνωδίας φθάνει εις το κατακόρυφον, ο υμνωδός ψάλλει «νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε· παρθενεύει γὰρ τόκος, καὶ ζωὴν προμνηστεύεται θάνατος. Ἡ μετὰ τὸκον Παρθένος, καὶ μετὰ θάνατον ζῶσα….». Δηλαδή εις την προσωπικότητά Σου, Παρθένε, ενικήθει η φύσις, ενικήθει η φυσική τάξις, διότι όσα συνέβησαν σε Σένα είναι ανώτερα της φύσεως και ξεπερνούν την φυσικήν τάξιν. Και πράγματι, είναι ανώτερα της φυσικής τάξεως, όλα τα θαυμαστά γεγονότα της ζωής της Παναγίας. Ας σκεφθώμεν ότι Εκείνη έγινε Μητέρα κατά τρόπον υπερφυσικόν. Ο Άγγελος Της μετέφερε το μήνυμα το ουράνιον και Πνεύμα Άγιον επεσκίασεν Αυτήν και εγγένησεν ως άνθρωπον τον Υιόν του Θεού. Δεν είναι τούτο μέγα υπερφυσικόν γεγονός; Και δεν λέγει δικαίως ο υμνογράφος ότι «νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι»; Και όταν, μετά την Γέννησιν του Υιού του Θεού, η πρό του τόκου Παρθένος έμεινεν εσαεί αειπάρθενος, δεν είναι τούτο πάλιν υπέρτερον της φύσεως; Όταν δε εκοιμήθη και καταβιβάσθη εις τον τάφον, και δια της δυνάμεως του Μονογενούς Υιού Της δεν Την έφθειρεν ο θάνατος, αλλά – όπως οι ιεροί υμνογράφοι μας, με ποιητικήν έμπνευσιν τονίζουν – ανήλθεν εις τον ουρανόν μετα δόξης, δεν δικαιώνουν ταύτα τον τόνον τον πανηγυρικόν του ύμνου «νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι, ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε ;».

  1. Υπάρχει όμως και μία άλλη πλευρά εις την προσωπικότητα της Παναγίας όπου έχει την θέσιν του ο υψηλός αυτός τόνος της υμνωδίας. Ας σκεφθώμεν ότι υπήρξεν η «Κεχαριτωμένη». Έφθασεν εις τοιούτο ηθικόν ύψος, εις τέτοιο ύψος αγιότητος, ώστε ο Άγιος Θεός να κατοικήσει εντός Αυτής και να λάβει σάρκα εκ της σάρκας Της και αίμα εκ του αίματός Της, γενόμενος άνθρωπος. Εις πόσην αγιότητα έπρεπε να είχεν ανέλθει Αύτη, δια να βαστάσει εντός Αυτής τον Θεόν; Και πόσον αγία έπρεπε να είναι Εκείνη δια να γίνει Μητέρα του Υιού του Θεού; Ασφαλώς αυτή η υψίστη υπεροχή εις την αγιότητα της Υπεραγίας Παρθένου είναι κάτι το υπέρ φύσιν.

Εκείνη έδειξεν όλην την διάθεσιν και όλον τον ζήλον και την θέλησιν και την προσπάθειαν, δια να καταρτίσει τον εαυτόν της σκεύος ηγιασμένον και εκλεκτόν ενώπιον του Θεού. Πέραν δε τούτου, έρχεται του Θεού η χάρις, δια να καταστήσει τελειοτάτην την Κόρην Εκείνην, η Οποία θα εγίνετο Μήτηρ Θεού. Και έφθασε τα όρια της τελειότητος, εξεπέρασε τα όρια της ανθρωπίνης φύσεως δια της θείας δυνάμεως.

Δια να αποδειχθεί ότι και ημείς οι σημερινοί υμνηταί της δόξης Της – και ημείς οι σημερινοί χριστιανοί, οι πιστεύοντες εις τον Σωτήρα Χριστόν, τον οποίον εκείνη εγέννησεν – έχομεν μίαν κλήσιν και ένα προορισμό υψηλόν, να κατεθυνόμεθα εκεί όπου μας οδηγεί η χριστιανική γραμμή, το χριστιανικόν χρέος, ο χριστιανικός υπογραμμός και προορισμός. Και αν τούτο φαίνεται ότι είναι ανώτερον των ανθρωπίνων δυνάμεων, είναι δυνατόν να υπερνικηθούν της φύσεως οι όροι, όταν τον χριστιανόν τον επισκιάσει η θεία χάρις. Ομολογουμένως ο χριστιανικός υπογραμμός, η χριστιανική τελειότης, όπως την περιγράφει το ιερόν Ευαγγέλιον, είναι ένα ιδανικόν τόσον υψηλόν, που όταν το ατενίσει ο άνθρωπος τον καταλαμβάνει κάποιο δέος και ένας δισταγμός, ο οποίος δημιουργεί εις πολλούς την απογοητευτικήν σκέψιν, πως μπορείς να φθάσεις συ εις αυτό το ιδεώδες; Πώς θα γίνεις ο άνθρωπος της αρετής και της αγιότητος; Η αγιότης είναι ανωτέρα κάθε ανθρωπίνης δυνάμεως. Ναι, είναι ανωτέρα κάθε ανθρωπίνης δυνάμεως, από της απόψεως εκείνης που είπεν ο Χριστός «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν». Εάν θελήσει ο άνθρωπος, με τας ιδικάς του δυνάμεις μόνον, να φθάσει εις την τελειότητα που ζητεί ο Θεός, ασφαλώς δεν θα το κατορθώσει. Ανήκει τούτο εις τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις. Αν όμως είναι ο άνθρωπος της χριστιανικής ζωής, ο άνθρωπος της προσευχής – αλλά και της προσοχής – της χριστιανικής μελέτης, του χριστιανικού καταρτισμού, της χριστιανικής εποικοδομής, ο άνθρωπος ο τρεφόμενος δια των Αγίων Μυστηρίων και ευρισκόμενος εις επαφήν με τον ουρανόν και τον Θεόν, δια να εμπνέεται από το Ευαγγέλιον του Χριστού και να ενισχύεται από την χάριν του Χριστού, τότε τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις γίνονται πραγματικότης, διότι είναι όντως «δυνατά παρά τω Θεώ». Και βλέπομεν τον άνθρωπον που είναι ενάρετος, πόσην ανωτερότητα έχει. Και αν τον συγκρίνομεν με άλλους, τους οποίους βλέπομεν εις εκείνην την αθλίαν ηθικήν κατάπτωσιν, εις εκείνην την κατηγορίαν των ανθρώπων που εξέφυγαν από τον χριστιανικόν δρόμον, δια να εξωκείλουν εις την φαυλότητα, διερωτώμεθα, μα πως άλλοι κατόρθωσαν να γίνουν τόσον ανώτεροι άνθρωποι, τόσον αγνοί, τόσον τίμιοι και τόσον υπέροχοι χριστιανοί; Το επέτυχαν, δια της ενισχύσεως της θείας δυνάμεως.

Ώ αγαπητοί, δεν πρέπει ποτέ να αποκλείωμεν από την ζωήν μας τον υπερφυσικόν παράγοντα. Πολλές φορές, ως χριστιανοί, καλούμεθα να αναλάβωμεν καθήκοντα και ευθύνας μεγάλας. Τα καθήκοντα μας παρουσιάζονται συνυφασμένα με δυσκολίας πολλάκις και με κόπους. Και λέγομεν, πώς να αναλάβω αυτά τα βάρη; Μη λησμονείς, χριστιανέ, ότι υπάρχει και ο υπερφυσικός παράγων. Με την υπερφυσικήν δύναμιν της θείας χάριτος και την φιλότιμον ανωτερότητά σου θα επιτύχεις, και θα παρουσιασθείς ο άνθρωπος ο αγνός, ο άσπιλος, ο τίμιος, ο υποδειγματικός οικογενειάρχης, ο κοινωνικός άνθρωπος, (ο ευρισκόμενος εις την οιανδήποτε επαγγελματικήν θέσιν). Ο πάντοτε ευσυνείδητος, ο σταθερός χαρακτήρ, δια του συνδυασμού της ανθρωπίνης θελήσεως αλλά και της θείας δυνάμεως και του θείου φωτισμού, διότι πάντως υπέρ φύσιν είναι το ύψος της χριστιανικής τελειότητος εις το οποίον φέρεσαι.

Ατενίζοντες λοιπόν και ημείς προς την «Πλατυτέραν των ουρανών», προς Εκείνην η Οποία έφθασεν εις τέτοιο ύψος, ώστε να χαρακτηρισθεί « Τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ», ας σταθώμεν με ευλάβειαν ενώπιόν Της και ας θελήσωμεν να εμπνευσθώμεν από την προσωπικότητά Της, και ας Την παρακαλέσωμεν, με τας πρεσβείας Της να μας ελκύσει προς τα άνω, ώστε και ημείς προς τα άνω να κατευθυνώμεθα, εις την θείαν δύναμιν ελπίζοντες και εις τον ουρανόν αποβλέποντες.

Πηγή: Εόρτια Μηνύματα – Κηρύγματα επι ταις εορταίς, Αρχιμανδρίτου Νικοδήμου Βαλληνδρά, Αθήνα 1964

Επιμέλεια Χρήστος Κονταξής Ιεροσπουδαστής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  
Αρχείο
ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Ἱστορίες ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ.
Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.