Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

ΣΗΜΕΙΟΝ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟΝ.ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ – 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ –

ypapantiΤου μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου

«ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον»  (Λουκ. β’ 34).

Με συγκίνησιν πολλήν ο δίκαιος Συμεών κρατεί εις τας αγκάλας του το θείον βρέφος. Η καρδιά του είναι πλημμυρισμένη από αγαλλίασιν. Έχει εστραμμένον το βλέμμα του προς τον ουρανόν και τα χείλη του κινούνται ευλαβικά, δια να προφέρουν θερμήν ευχήν, την οποίαν η μακαρία εκείνη στιγμή έφερεν εις το στόμα του <νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα….>. Ο τρισευτυχισμένος εκείνος πρεσβύτης στρέφεται κατόπιν προς την Παναγίαν, δια να της ειπεί βαρυσημάντους λόγους. Με σοβαρότητα, η οποία χαρακτηρίζει προφήτην φωτισμένον από το Πνεύμα του Θεού και αποκαλύπτοντα τας βουλάς του Υψίστου, λέγει:  < ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον >. Λόγοι αληθώς προφητικοί, τους οποίους η Παναγία ακούει, όχι απλώς με συγκίνησιν, αλλά με δέος. Διότι προφητεύουν γεγονότα θλιβερά και δυσάρεστα, εφόσον μάλιστα συνεχίζονται  με την διαβεβαίωσιν: < καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία >, τ.έ. και την ιδικήν σου μητρικήν καρδίαν θα διατρυπήση δίστομος μάχαιρα. Αι τελευταίαι λέξεις της προφητείας αυτής αναφέρονται εις το Πάθος του Κυρίου, ενώπιον του οποίου θα εσπαράσσετο η μητρική σου καρδία. Τα προηγούμενα όμως προφητικά λόγια < ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον > είχον και έχουν την πραγματοποίησίν των εις πάσαν εποχήν. Συνέχεια

Η εορτή των Εισοδίων της Παναγίας μας

8Η εορτή των Εισοδίων της Παναγίας μας συνδέεται με τη Πρόνοια  του Θεού για την εν Χριστώ σωτηρία των ανθρώπων. Στο σχέδιο όμως της Θείας Οικονομίας για τη δική μας σωτηρία συμμετέχουν και άγιοι άνθρωποι που με την ευσέβειά τους και την υπακοή τους στο Θέλημα του Θεού πραγματοποιούνται κορυφαία γεγονότα που αλλάζουν την ιστορία του κόσμου προς το καλό μας και τη σωτηρία μας. Τέτοιοι κορυφαίοι άγιοι άνθρωποι ήσαν οι γονείς της Παναγίας μας, ο Ιωακείμ και η Άννα. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας τους τιμά μνημονεύοντας τους ως τους άγιους Θεοπατόρες.

Το θαύμα που έζησαν οι άγιοι Θεοπάτορες, ο άγιος Ιωακείμ και η αγία Άννα, να τους δώσει ο Θεός τη μεγαλύτερη ευλογία στο κόσμο να αποκτήσουν παιδάκι, ήταν πολύ φυσικό εκ μέρους τους να αφιερώσουν το παιδί τους στο Θεό, όπως άλλωστε έλεγαν μέχρι τα γεράματά τους στις προσευχές τους. Έτσι στην ηλικία των τριών ετών πηγαίνουν στον Ναό να παραδώσουν το μονάκριβό τους κοριτσάκι στο Θεό. Ήσαν τόσο σίγουροι ότι το μικρό τους κοριτσάκι θα το φρόντιζε η αγάπη του Θεού μέσω εκλεκτών αγίων ανθρώπων που δεν είχαν καμμία ανησυχία ότι γρήγορα θα πεθάνουν και το παιδί τους θα μείνει απροστάτευτο. Οι θεοφοβούμενοι ευσεβείς άνθρωποι ποτέ τους δεν παύουν να πιστεύουν στην προστασία και στην πρόνοια και τη δικαιοσύνη του Θεού. Συνέχεια

Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου-Εις την εορτήν της «Σκέπης» της Υπεραγίας Θεοτόκου – 28ην Οκτωβρίου

agia_skephΑΙΤΗΜΑΤΑ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΑ

«εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.» (Λουκ. ί, 48)

Με αυτό το αίτημα  παρουσιάζεται η Μάρθα ενώπιον του Κυρίου. Του ζητεί να επιβάλη εις την αδελφήν της, Μαρίαν, να την βοηθήση εις τας φροντίδας, εις τας οποίας αυτή περιεσπάτο. Αλλ’ ως γνωστόν, το αίτημα της Μάρθας ένεινεν ανικανοποίητον. Ο Κύριος δεν το εδέχθη, δεν το υιοθέτησεν, άρα δεν το ενέκρινεν. Σεν είναι σπανία η περίπτωσις κατά την οποίαν ο άνθρωπος θέτει εις τον Θεόν ένα αίτημα, και ο Θεός δεν ανταποκρίνεται εις αυτό.

  1. Η σημερινή εορτή της «Σκέπης» της Υπεραγίας Θεοτόκου μας υπενθυμίζει ένα σύνηθες αίτημα. Ζητούμεν πολλάκις σκέπην και προστασίαν παρά Θεού. Και επικαλούμεθα την βοήθειαν και της Παναγίας Μητρός του Κυρίου, η Οποία πάντοτε υπήρξεν η κραταιά σκέπη του γένους ημών, όπως διαλαλεί και η σημερινή εθνική μας επέτειος. Ζητούμεν επίσης και των Αγίων την συναντίληψιν εις τα αιτήματα ημών.

Συμβαίνει, εν τούτοις, ορισμένα αιτήματά μας προς τον Θεόν-και διά της Θεοτόκου και των Αγίων αναφερόμενα- να μένουν ανεκπλήρωτα. Ασφαλώς και ο καθ’ ένας εξ ημών έχει εις  την ζωήν του περιπτώσεις, κατά τας οποίας εζήτησε κάτι από τον Θεόν, και ο Θεός δεν ανταπεκρίθη θετικώς εις τα αιτήματά του. Διατί άρα γε συμβαίνει τούτο; Εις την περίπτωσιν της Μάρθας, που αναφέραμεν, δεν ενέκρινε το αίτημά της ο Κύριος, διότι δεν ήτο σύμφωνον με την ιδικήν Του βουλήν και κρίσιν.  Άραγε, και εις τας δικάς μας περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει πάντοτε; Συνέχεια

Τὰ ἱδιώματα Τῆς Παναγίας

Η «Κοίμηση της Θεοτόκου» του Ελ Γκρέκο

Τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας κατέχει ἐξέχουσα θέση μέσα στὴ ζωή, στὴν πίστη καὶ στὴ θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι βαθειά χαραγμένη μέσα στὶς καρδιές μας, μέσα στὶς συνήθειές μας, μέσα στὶς παραδόσεις μας καὶ ριζωμένη μέσα στὴ θεολογικὴ ἀλήθεια τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Τὸ πρῶτο ἰδίωμα ποὺ ἔχει ἡ Παναγία εἶναι ὅτι εἶναι Θεοτόκος. Δὲν ἦταν κάποια ποὺ κάποτε κάποιον γέννησε, ἀλλὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ὁποία γέννησε μέσα στὴν ἱστορία καὶ γεννᾶ μυστικῶς μέσα στὴν Ἐκκλησία τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Εἶναι ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ. Πῶς τὰ οἰκονόμησε ἔτσι ὁ Θεὸς καὶ ἔκανε αὐτὴν τὴν ἀσύλληπτη γιὰ τὴ διάνοιά μας κίνηση, δηλαδὴ νὰ συσταλεῖ Ἴδιος, νὰ σμικρύνει, νὰ κενωθεῖ καὶ ὁ Θεὸς νὰ ἐνδυθεῖ τὴν παχύτητα τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, καὶ ὁ ἄχρονος νὰ εἰσέλθει μέσα στὴν ἱστορία! Καὶ ὅλα αὐτὰ μέσα ἀπὸ τὸ ἅγιο σῶμα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο στοιχεῖο ποὺ ἀποτελεῖ ἐπίσης ἰδίωμά της, ἡ Παναγία, ἐνῶ δὲν ἔχει θεότητα στὴ φύση της, ἔχει θεϊκότητα στὴ ζωή της, παρουσιάζει χαρακτηριστικὰ θεϊκά. Ἡ φύση της εἶναι ὅπως ἡ δική μας φύση, ἀνθρώπινη φύση. Ἡ Παναγία δὲν εἶναι Θεός, ἀλλὰ εἶναι ἄνθρωπος, ὅμως ἄσπιλος, ἀμόλυντος, ἄφθορος, ἄχραντος ἄνθρωπος, μοναδικὸς κατὰ τὴν χάρι καὶ τὴν ἁγιότητα. Εἶναι ἡ Κεχαριτωμένη, πλήρης δηλαδὴ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Δι’ αὐτῆς εἰσῆλθε ἡ χάρις στὸν κόσμο καὶ «παρῆλθεν ἡ σκιὰ τοῦ νόμου τῆς χάριτος ἐλθούσης». Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα. Συνέχεια

Παναγία – Η Χαρά των Χριστιανών( Φώτης Κόντογλου)

 

Η Παναγία είναι το πνευματικό στόλισμα της ορθοδοξίας. Για μας τους Έλληνες είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια κ’ η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση.
Σε κάθε μέρος της Ελλάδας είναι χτισμένες αμέτρητες εκκλησιές και μοναστήρια, παλάτια αυτηνής της ταπεινής βασίλισσας, κι’ ένα σωρό ρημοκλήσια, μέσα στα βουνά, στους κάμπους και στα νησιά, μοσκοβολημένα από την παρθενική και πνευματική ευωδία της.

Μέσα στο καθένα από αυτά βρίσκεται το παληό και σεβάσμιο εικόνισμά της με το μελαχροινό και χρυσοκέρινο πρόσωπό της, που το βρέχουνε ολοένα τα δάκρυα του βασανισμένου λαού μας, γιατί δεν έχουμε άλλη να μας βοηθήσει, παρεκτός από την Παναγία, «άλλην γαρ ουκ έχομεν αμαρτωλοί προς Θεόν εν κινδύνοις και θλίψεσιν αεί μεσιτείαν, οι κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών».

Το κάλλος της Παναγίας δεν είναι κάλλος σαρκικό, αλλά πνευματικό, γιατί εκεί που υπάρχει ο πόνος κ’ η αγιότητα, υπάρχει μονάχα κάλλος πνευματικό. Το σαρκικό κάλλος φέρνει τη σαρκική έξαψη, ενώ το πνευματικό κάλλος φέρνει κατυάνυξη, σεβασμό κι αγνή αγάπη. Αυτό το κάλλος έχει η Παναγία. Κι’ αυτό το κάλλος είναι αποτυπωμένο στα ελληνικά εικονίσματά της που τα κάνανε άνθρωποι ευσεβείς οπού νηστεύανε και ψέλνανε και βρισκόντανε σε συντριβή καρδίας και σε πνευματική καθαρότητα. Συνέχεια

Η Παναγία ως «Εικόνα του Οφθαλμού» και «Δημιουργία του Ανθρώπου».

-Θεομητορικὸ Πανηγύρι-

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου

και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Κάθε θεομητορική εορτή είναι υπόθεση χαράς για όλη την Εκκλησία, ακριβώς γιατί η Παναγία δόξασε το ανθρώπινο γένος, με το να γίνη το πρόσωπο εκείνο που δώρισε την σάρκα της για να ενανθρωπίση το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Λόγος του Θεού. Οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι ιεροί υμνογράφοι, οι αγιογράφοι συναγωνίζονται στην παρουσίαση της αξίας του προσώπου της Παναγίας μας, που είναι η χαρά των Αγγέλων, η δόξα των αγίων, αλλά και η προστασία όλων των ανθρώπων που πάσχουν και υποφέρουν από ποικίλα προβλήματα, τα οποία συνδέονται στενά με τον ανθρώπινο βίο.

Μεταξύ των πολλών Θεομητορικών εορτών σημαντική θέση κατέχει η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, που αποκτά μεγάλη σημασία και αξία τόσο ως προς το περιεχόμενό της, αφού η Παναγία νίκησε την φθορά και τον θάνατο, με την δύναμη του Χριστού, όσο και ως προς τον χρόνο που εορτάζεται, γι’ αυτό και έχει ονομασθή το Πάσχα του Καλοκαιριού.

Συμμετέχοντας σε αυτό το μεγάλο θεομητορικό πανηγύρι θα ήθελα να παρουσιάσω δύο εικόνες που χρησιμοποιεί ο ιερός Νικόλαος Καβάσιλας για να δείξη το πάνσεπτο, παναμώμητο και αγιασμένο πρόσωπο της Παναγίας μας. Συνέχεια

Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

Ευαγγέλιο της εορτής: Λουκ. ι’ 38-42, ια’ 27-28

38 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά. γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. 39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ. 40 ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. 41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς.

27 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. 28 αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν. Συνέχεια

Τιμητικά ψελλίσματα στη Θεοτόκο

 

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Το πρόσωπο της Παναγίας προσεγγίζεται πιο πολύ με τη σιωπή, το σεβασμό, το θαυμασμό, παρά με την περιγραφή. Γιατί είναι το πρόσωπο που κυοφόρησε το μεγάλο μυστήριο της ενανθρωπήσεως του ζώντος Θεού.

Στο πρόσωπό της νικήθηκαν «της φύσεως οι όροι», συνυπήρξαν η παρθενία με την κυοφορία, η ζωή με το θάνατο, το ανθρώπινο με το θεϊκό. Δίκαια δοξάστηκε παραπάνω από τους αγγέλους και όλους τους αγίους, με ύμνους, ναούς, εικόνες, χαρακτηρισμούς. Φυσιολογικά η κάθε πονεμένη ψυχή καταφεύγει μ’ εμπιστοσύνη στην αγάπη και τη δύναμή Της, αναμένοντας τη συμπαράστασή Της.

Όμως, κι αν είναι αδύνατο να περιγράψει κανείς το μεγαλείο Της, είναι ανάγκη να ψελλίσουμε κάποια τιμητικά λόγια ως έκφραση της αγάπης και σεβασμού προς τη Μητέρα του Θεού και σωτήρα μας. Αφού, χωρίς Εκείνη, θα βρισκόμασταν ακόμη στο χάος και στο θάνατο, αναζητώντας την άπιαστη επιθυμία για λύτρωση.

Η καθαρότητα της απλής κόρης της Ναζαρέτ και κυρίως η ταπείνωση της, έγιναν τα μέσα όπου ο Θεός «επέβλεψεν επ’ αυτήν» και της πρότεινε να κυοφορήσει τον Υιόν του Θεού. Η απάντησή της «γένοιτο μοι κατά το ρήμα σου» ήταν η συγκατάθεσή της στο σημαντικό έργο που η ανθρωπότητα ανέμενε και ποθούσε. Συνέχεια

Τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν ως γαρ ζωής Μητέρα

 

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ’ όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ’ αυτή τη γιορτή.

Θέλω όλοι σας να καταλάβετε, γιατί ο θάνατος της Υπεραγίας Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ο μέγας απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως μιλάει για τον πρώτο και το δεύτερο θάνατο. Ο πρώτος μόνο θάνατος, ο οποίος είναι αναπόφευκτος για όλους τους ανθρώπους, περιμένει και τους αγίους και τους δικαίους. Αλλά ο δεύτερος, ο φοβερός και αιώνιος θάνατος, περιμένει τους μεγάλους και αμετανόητους αμαρτωλούς, οι οποίοι αρνήθηκαν την αγάπη και την δικαιοσύνη του Θεού και είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται αιωνίως σε κοινωνία με το διάβολο και τους αγγέλους του. Συνέχεια

Ο σεβασμός προς την Παναγία κατά την επίγεια ζωή της

263e67d9246bc5d5af6f1bc707a8ad19_LΟ Εικονομάχος αυτοκράτωρ του Βυζαντίου Θεόφιλος είχε στην Σύγκλητο του ένα πατρίκιο, Συμεών ονόματι. Ο Συμεών είχε σύζυγο ευσεβεστάτη και Ορθοδοξάτη, την Βικτωρία.

Η ευσεβής Βικτωρία, είχε κρυμμένη στο Εικονοστάσι του μεγάρου της μια Εικόνα της Παναγίας, που την προσκυνούσε κρυφά. Δυστυχώς ο άνδρας της ήταν εικονομάχος.

– Βικτωρία, της είπε μια μέρα, αυτή την ελεεινή Εικόνα που προσκυνάς να την παραδώσωμε στις Αρχές. Οι διοικητές, ας την κάψουν και ας την κάμουν ό,τι θέλουν, διότι αν κάμουν έρευνα εδώ και την βρούν, τότε κινδυνεύουμε. Ο αυτοκράτωρ σ’ αυτό το ζήτημα είναι αμείλικτος.

– Εγώ, είπε η Βικτωρία, δεν φοβάμαι κανένα εκτός από τον Θεόν. Άφησέ με όμως να σκεφθώ απόψε τι θα πράξω. Το βράδυ εκείνο η Βικτωρία πήγε μπροστά στην εικόνα και είπε:

– Παναγία μου, φώτισέ με τι να κάνω, ώστε και η Εικόνα σου να σωθή και οι Ορθόδοξοι να μη κινδυνεύσουν.

Κατόπιν της ήλθε μια έμπνευσι. Πήρε την εικόνα της Γλυκοφιλούσης την ίδια εκείνη νύκτα και πήγε στην παραλία. Το μέγαρό της ήταν κοντά στην θάλασσα. Ασπάσθηκε πολλές φορές την Εικόνα και κατόπιν την εξεσφεδόνισε στα κύματα, παρακαλώντας να μη τη βρούν οι αιρετικοί.

Η Εικόνα, αντί να πέση πλαγίως, παραδόξως προχωρούσε όρθια επάνω στα κύματα. Η Εικόνα πέρασε την Προποντίδα, τον Ελλήσποντο κι’ έφθασε στο Άγιον Όρος, στο λιμανάκι της Μονής Φιλοθέου. Την ώρα εκείνη ο Ηγούμενος, ενώ κοιμόταν στο κελλί του, άκουσε κάποια υπερκόσμια φωνή που τον ξύπνησε. Συνέχεια

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Αρχείο

ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Ἱστορίες ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ.

Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.