Η παρέα μας…

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Μη μένεις στη μοναξιά σου…Έλα στην παρέα μας…Κάθε Δευτέρα βράδυ στις 8 σε περιμένουμε να διαβάσουμε μαζί το Απόδειπνο και έπειτα ανοικτά και χωρίς προκαταλήψεις, να μιλήσουμε και να ανταλλάξουμε απόψεις για θέματα που σε προβληματίζουν. Έλα να αναζητήσουμε μαζί λύσεις στις δυσκολίες μέσα από μια αγνή παρέα και συντροφιά.

ΕΛΑ ΚΑΙ ΣΥ, ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης

Η Αγρυπνία των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Ενορία μας. (Φωτο)

Με ιεροπρέπεια, κατάνυξη και υπό το ιλαρό φως των κεριών, εορτάσαμε στον Ιερό Ναό μας τα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου με την καθιερωμένη Ιερά Αγρυπνία που τελούμε κάθε χρόνο.

Συνέχεια

Eἰς τό γενέσιον τῆς Θεοτόκου. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

«Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας» (Λουκ. ια΄ 27)

  Μέ προφητικήν ἔμπνευσιν ἡ Παναγία Παρθένος, ὀλίγον μετά τόν Εὐαγγελισμόν της, κατά τήν γνωστήν ἐκείνην ἐπίσκεψίν της πρός τήν Ελισάβετ, προλέγει ὅτι θά τήν μακαρίζουν αἱ γενεαί τῶν ἀνθρώπων· «ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι αἱ γενεαί» Και ιδού· δεν παρέρχονται εἰμή ὀλίγα ἔτη, καί ὅταν ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, τόν Ὁποῖον Ἐκείνη ἐγένησεν ὡς ἄνθρωπον, τόν Ὁποῖον Ἐκείνη ἐγαλούχησεν ὡς βρέφος καί ἐβάστασεν ὡς παιδίον, ἤρχισε τό δημόσιον ἔργον Του καί ἀπεκάλυπτεν εἰς τούς ἀνθρώπους τάς οὐρανίας ἀληθείας, ἰδού ὅτι μία γυναῖκα ἐκ τοῦ λαοῦ, μέ θαυμασμόν πολύν, μακαρίζει τήν μητέρα Του· «ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας». Συνέχεια δέ τουῦ μακαρισμοῦ ἐκείνου εἶναι οἱ ὕμνοι καί τά ἐγκώμια τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν αἰώνων, καί οἱ ὕμνοι καί τά ἐγκώμια ἠμῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον συνήλθομεν, διά νά ἑορτάσωμεν τήν ἑορτήν τῆς Γεννήσεως τῆς Θεομήτορος. Συνέχεια

″Ὑπέρ φύσιν″ ἐπὶ τῇ ἀποδόσει τῆς ἑορτῆς. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος.

Υμνους ἐξαισίους ψάλλει σήμερον ἡ ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία πρός τό πάνσεπτον Πρόσωπον τῆς Ὑπερευλογημένης Μητρός τοῦ Κυρίου. Προεξάρχουν εἰς τάς ὑμνωδίας αὐτάς δύο διακεκριμένοι ὑμνωδοι· ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός καί ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Μελωδός. Καί οἱ δύο συναγωνίζονται εἰς ὑψηλούς τόνους καί εἰς λυρικάς ἐξάρσεις, διά νά ὑμνήσουν τήν «ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».

  1.Καί εἶναι χαρακτηριστικόν ὅτι, ἐνῷ ἑορτάζομεν τήν κοίμησιν τῆς Παναγίας· καί ἐνῷ, ἐκ πρώτης ὄψεως, θά ἐθεωρεῖτο εὔλογον ἡ Κοίμησις νά χαρακτηρίζεται ὡς πένθυμον γεγονός, καί – ἑπομένως – εἰς πένθυμον τόνον να ψάλλουν οἱ ὑμνωδοί τῆς Ἐκκλησίας, ἐν τούτοις ὁ τόνος τῆς ὑμνωδίας εἶναι ἑορταστικός καί ἡ ἑορτή προσλαμβάνει τόν χαρακτῆρα μεγάλης πανηγύρεως. Διότι πεποίθησις τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὅτι ἡ Παναγία, καί ὅταν ἐκοιμήθη, δέν ἐγκατέλειψε τόν κόσμον. («… ἐν τῇ κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε. Μετέστης πρός τήν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς»). Συνέχεια

«Ἑνός δέ ἐστι χρεία» † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

Ιδού ἡ ἁγιωτέρα ἀνθρωπίνη ὕπαρξις, μέ τήν ἀπόλυτον κατανόησιν τῆς ὑπερόχου ἀξίας τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἁγιότητος. Εἶναι ἡ Παναγία Μήτηρ τοῦ Κυρίου, τῆς Ὁποίας ἑορτάζομεν σήμερον τήν Κοίμησην. Διά τοῦτο καί Την ὀνομάζομεν Παναγίαν. Διότι δι’ Αὐτήν ἡ ἁγιότης ὑπῆρξεν ἡ πρωταρχική ἐπιδίωξις καί ὁ ἐξαίρετος ἆθλος τῆς ζωῆς Της.

  Δέν εἶναι σπάνιον ὅμως, εἰς τήν ζωήν τῶν ἀνθρώπων, νά ἀπασχολῆται κανείς μέ πολλά ἄλλα ζητήματα, εἰς βάρος ἐκείνων τά ὁποῖα εἶναι περισσότερον βασικά καί οὐσιώδη. Συχνά παρατηρεῖται ῆ περίπτωσις αὐτή τοῦ περισπασμοῦ καί τῆς διασπάσεως τῆς προσοχῆς καί τοῦ καταμερισμοῦ τῆς προσπάθειας εἰς ζητήματα ὄχι τόσον βασικά, ἐπί ζημίᾳ ἄλλων πολύ σπουδαιοτέρων. Ἀκριβῶς δέ ἡ εἰς τό σημερινόν εὐαγγελικόν ἀνάγνωσμα περιλαμβανομένη ὑπόδειξις τοῦ Κυρίου «ἑνός ἐστι χρεία» εἰς αὐτό ἀφορᾷ. Ἀποβλέπει εἰς τό νά συγκεντρώσῃ τήν προσοχήν τῆς Μάρθας εἰς σπουδαιότερον θέμα, καί νά τήν ἀποσπάσῃ ἀπό τά ἄλλα, τά ὁποῖα τήν ἀπησχόλουν, χρήσιμα μέν καί ἐκεῖνα, ἀλλά ὄχι τόσον ὅσον τό «ἕν», τό θεμελιῶδης. Ποῖον λοιπόν, εἶναι αὐτό τό «ἕν», τοῦ ὁποίου «ἐστί χρεία»; Αὐτό εἶναι τό θέμα μας σήμερον, ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς Παναγίας. Συνέχεια

″Αἰτήσις εὐεργεσιῶν καί δωρεῶν ″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

Εἰς τάς μέχρι τοῦδε ὁμιλίας εἴδομεν τά αἰτήματα τῆς μικρᾶς παρακλήσεως τά ἀναφερόμενα εἰς ἀποσόβησιν τῶν ἀπειλούντων ἡμᾶς κακῶν (πειρασμῶν – παθῶν – κινδύνων καί δεινῶν – ἀσθενειῶν καί θλίψεων – ἁμαρτιών) .

  Ἀλλ’ ἡ παράκλησις δέν σταματᾶ εἰς τάς ἀρνητικάς μόνον αἰτήσεις περί ἀποτροπῆς τῶν κακῶν. Περιλαμβάνει καί θετικάς δεήσεις, διά τῶν ὁποίων ζητοῦμεν διαφόρους θείας δωρεάς καί εὐεργεσίας.

     «Εὐεργέτην τεκοῦσα, τόν τῶν καλῶν αἴτιον, τῆς εὐργεσίας τόν πλοῦτον πᾶσιν ἀνάβλυσον…».

ψάλλομεν πρός τήν Παναγίαν. Καί συνεχίζομεν, εἰς ἄλλα τροπάρια, τήν αἴτησιν διαφόρων θείων δώρων ὅπως θά ἴδωμεν. Συνέχεια

″Ὑπέρ ἡμῶν πρεσβέυουσα″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

 Αἱ «παρακλήσεις» τάς ὁποίας ψάλλομεν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκον, ἀφ’ ἑνός μέν ἐξυμνοῦν τό Σεπτόν Πρόσωπον τῆς Παναγίας, ἀφ’ ἑτέρου δέ ἐπικαλοῦνται τάς ὑπέρ ἡμῶν πρεσβείας Της καί τήν ἐν γένει ἐφ’ ἡμᾶς προστασίαν Της.

  Διά τοῦτο, ἀφοῦ ἐξηγήσαμεν εἰς τάς τρεῖς προηγουμένας ὁμιλίας τά ἀφορῶντα εἰς τήν Προσωπικότητα τῆς Παναγίας (τ.ἔ. ὅτι εἶναι: ἀληθής Θεοτόκος – Ἀειπάρθενος – καί Πανάχραντος), θά ἀναπτύξωμεν ἐν συνεχείᾳ πάντα τά σχετικά μέ τήν πρός τούς ἐπικαλουμένους Ἀὐτήν βοήθειαν καί ἀντίληψιν.

  Καί, πρῶτον, περί τῶν πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου, περί τῶν ὁποίων εἰς τροπάριον τῆς Μ.Παρακλήσεως ψάλλομεν πρός Αὐτήν.

    «εἰ μή γάρ Σύ, Κόρη, πάντοτε προΐστασο, ὑπέρ ἐμοῦ πρεσβεύουσα τῷ Υἱῷ καί Θεῷ Σου, τίς ἐκ τοσούτου με κλύδωνος καί δεινῶν κινδύνων ἐρρύσατο» ; Συνέχεια

″Ὑπέρ ἁμαρτιῶν ″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

Εἶναι πολύ γνωστή καί παροιμιώδης ἡ φράσις ἐκείνη τῆς παρακλήσεως, ἡ οποία λέγει :

    «Ἀπό τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν ἀσθενεῖ τό σῶμα, ἀσθενεῖ μου καί ἡ ψυχή».

  Ὅπως ἔχομεν προείπει, ἀθένειαι πολλάκις μᾶς ἐπισκέπτονται· ὄχι σπανίως δέ εἶναι ἄρρωστη καί ἡ ψυχή, καί ἀπαιτεῖται διπλῆ θεραπεία, ψυχική καί σωματική. Ἡ ρίζα πάντως ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ ἁμαρτία. Αὐτή εἶναι τό λεγόμενον ἠθικόν κακόν.

  Καί εἰς αὐτήν ὀφείλεται τό φυσικόν κακόν. Δεν θά ὑπῆρχεν οὔτε ἀσθένεια οὔτε θάνατος οὔτε καμμία συμφορά εἰς τούς ἀνθρώπους, ἐάν δέν ὑπήρχεν ἡ ἁμαρτία εἰς τόν κόσμον. Δυστιχώς «ἡ ἁμαρτία εἰσῆλθεν εἰς τόν κόσμον»,  ἀπό τῆς ἐποχῆς τῶν πρώτων πλασθέντων ἀνθρώπων, «καί διά τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος» καί ὅλαι αἱ θλίψεις καί συμφοραί.

  Ἂς ἴδωμεν λοιπόν ποίας νύξεις μᾶς κάμνει διά τάς ἁμαρτίας μας ἡ παράκλησις. Συνέχεια

″Πανάχραντος″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

  Ἤδη ἀπό τῶν πρώτων γραμμῶν τῆς Μ.Παρακλήσεως (2ον Τροπάριον) προσαγορεύται ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί μέ τήν προσωνυμίαν «Πανάχραντος».

    «Ἐξ’ ἀμετρήτων ἀναγκῶν καί θλίψεων καί ἐξ ἐχθρῶν δυσμενῶν καί συμφορῶν βίου λυτρωθείς, Πανάχραντε, τῇ κραταιᾶ δυνάμει Σου, ἀνυμνῶ, μεγαλύνω…» κ.λπ…

  Ἐπαναλαμβάνεται δέ καί κατωτέρω ἡ ἰδία προσωνυμία (εἰς τροπάριον τῆς ΣΤ΄ Ὠδῆς).

        «Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι, ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε… ἀλλ’ εὕροιμί Σε Βοηθόν, καί διώκτην καί ρύστην, Πανάχραντε».

  Γνωστή καί συνηθεστάτη ἡ προσωνυμία αὕτή. «Τῆς Παναγίας ἀχράντου» μνημονεύομεν συχνότατα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί εἰς πολλά Τροπάρια καί Εὐχάς ὀνομάζομεν Αὐτήν οὕτως. Ἂς ἴδωμεν τό νόημα ταύτης. Συνέχεια

″Eἰς ἀσθενείας και θλίψεις″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

Ἀπό τάς θερμότερας δεήσεις καί ἱκεσίας τῆς μικρᾶς παρακλήσεως εἶναι αἱ ἀναφερόμεναι εἰς ἀσθενείας καί θλίψεις. Εἶναι πολλῶν και διφόρων μορφῶν αἱ θλίψεις. Ἡ συνηθεστέρα καί ἡ συχνότερα πάντως εἶναι ἡ ἀσθένεια. Ὅλοι ἀρρωσταίνομεν. Καί πολλά ἄτομα (καί οἰκογένειαι) ὑποφέρουν ἀπό σοβαράς ἀσθενείας. Ὑπάρχουν δέ καί ἀνίατοι καί ἐπάρατοι νόσοι, αἵτινες μαστίζουν καί ἀποδεκατίζουν τούς ἀνθρώπους.

  Διά τάς ὀδυνηράς αὐτάς περιπτώσεις τῶν ἀσθενειῶν –καί τοῦ πόνου καί τῶν θλίψεων γενικώτερον- διαλαμβάνει ἐκτενῶς ἡ παράκλησις, ἀλλά καί ἐποικοδομητικῶς, ὡς θά ἴδωμεν. Συνέχεια

″Μητροπάρθενος″. † Μητροπολίτης Πατρῶν Νικόδημος

«Εὐχαρίστως βοῶ Σοι· χαῖρε Μητροπάρθενε».

  Παράδοξος φαίνεται καί ἀνθρωπίνως ἀκατανόητος ἡ ὀνομασία αὕτή, τήν ὁποίαν ἀπευθύνει πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον ἡ Μ.Παράκλησις.

  Μητροπάρθενος! Μητέρα καί παρθένος συγχρόνως! Ἀνήκει τοῦτο, ὁμολογουμένως, εἰς τά ἀδύνατα παρ’ ἀνθρώποις.

  Ὅπως ἐπεξηγεῖ ἕνας ἄλλος ἑότριος ὕμνος πρός τήν Θεοτόκον·

  «Ἀλλότριον τῶν μητέρων ἡ παρθενία,

  καί ξένον ταῖς Παρθένοις ἡ παιδοποιΐα

  Ἐπί Σοί, Θεοτόκε, ἀμφότερα ὠκονομήθη…».

  Ἡ ὀνομασία αὕτή («μητροπάρθενος»), ἐξυπονοεῖ τά τρία ταῦτα, τά ὁποία ὁ ἱερός Δαμασκηνός, εἰς τήν Ὀκτώηχον, διετύπωσε περί τῆς Θεοτόκου : (καί τά ὁποία συμβολίζουσι τρεῖς ἀστέρες, εἰς τήν κεφαλήν καί τούς ὤμους, τῆς εἰκόνος τῆς «Πλατυτέρας»).

  « πρό Τόκου παρθένος·

  καί ἐν Τόκῳ Παρθένος·

  καί μετά Τόκον πάλιν οὖσα παρθένος».

  1.Πρό Τόκου παρθένος. Διά τῆς φράσεως αὐτῆς τονίζομεν ὅτι ἡ Γέννησις τοῦ Κυρίου ἐγένετο (ὅπως λέγομεν εἰς τό Σύμβολον τῆς πίστεως) «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου». Συνέχεια

Δεκέμβριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Νοέ    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Αρχείο

ΙΕΡΟΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΝ

epikairoilogoi

Κάθε Δευτέρα ἀπόγευμα καί ὥρα 5:30μ.μ. στόν Ἱερό Ναό μας θά τελεῖται ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἱεροῦ εὐχελαίου ὑπέρ ἐλέους καί ὑγείας. Θά ἀκολουθεῖ ἑσπερινό κήρυγμα ἀπό τον Πανοσιολογιότατο Ἀρχιμανδρίτη Νικόδημο Σιδέρη. Θέμα: Γένεσις, ἑρμηνεία τοῦ πρώτου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Καιρός

Σύνδεση | www.IMKBY.gr

Copyright © [2012]. All Rights Reserved.